Wat met menselijk lichaamsmateriaal

phone

In het kader van je behandeling als patiënt wordt vaak ook lichaamsmateriaal afgenomen.  Te denken valt aan bloedafname, punctie, biopsie, …  Niet zelden kunnen de restanten van dit lichaamsmateriaal, nadat het nodige onderzoek erop werd uitgevoerd in het kader van uw behandeling, nog verder dienstig zijn voor wetenschappelijk onderzoek.  In dat geval spreekt men van “residuair lichaamsmateriaal”: overschotten die nog van waarde kunnen zijn. De bescherming door de Privacywet is evenzeer voor het wetenschappelijk onderzoek dat wordt uitgevoerd op residuair lichaamsmateriaal, van toepassing. Daarnaast geldt er nog de Wet van 19 december 2008 inzake het verkrijgen en het gebruik van menselijk lichaamsmateriaal met het oog op de geneeskundige toepassing op de mens of het wetenschappelijk onderzoek.

Toon meer

Deze wetgeving stelt dat de patiënt in principe zijn voorafgaandelijke schriftelijke toestemming dient te verlenen voor elk secundair gebruik van residuair lichaamsmateriaal.  Met secundair gebruik wordt bedoeld elk gebruik anders dan dat waarvoor de donor in eerste instantie specifiek zijn toestemming heeft gegeven in het kader van de wegneming (veelal: diagnose en behandeling van diens aandoening).

Specifiek voor het secundair gebruik van residuair lichaamsmateriaal voor wetenschappelijk onderzoek stelt de wetgeving dat je geacht wordt uw toestemming te geven, indien je niet vóór enige handeling met dat residuair lichaamsmateriaal, uw weigering hebt bekendgemaakt aan de arts die het lichaamsmateriaal heeft afgenomen, of aan de hoofdgeneesheer van het ziekenhuis.

De wetgeving verplicht ons je in te lichten omtrent deze reglementering en omtrent je mogelijkheid om te weigeren. Als je dus liever niet hebt dat je residuair lichaamsmateriaal achteraf mogelijks wordt gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek, deel je dit best mee aan je behandelende arts of eventueel aan de hoofdarts. Deze arts zal akte nemen van je weigering en dit optekenen in je medisch dossier.

Er wordt zeker niet lichtzinnig omgesprongen met lichaamsmateriaal.

Depot voor femurkoppen

Tijdens een geplande heupoperatie voor het plaatsen van een heupprothese, verwijdert de orthopedische chirurg een deel van de heup om een kunstgewricht - prothese - in te planten. Normaal gezien wordt de oude heupkop weggegooid. Als de patiënt echter vooraf toestemming verleent, kan dit bot - na de nodige testen - gebruikt worden bij andere patiënten. De transplantatie van organen is bij veel mensen bekend. Er bestaat ook de mogelijkheid om ander menselijk weefsel, in dit geval botweefsel te transplanteren. Botweefsel kan nuttig zijn om bij andere patiënten bottekorten of botdefecten op te vullen. Deze bottekorten kunnen ontstaan door ziekte, slijtage of na een ongeval.

Niet elke heupkop is bruikbaar. Dit wordt bepaald aan de hand van strenge wettelijke voorwaarden. Zo moet je gezond zijn en vrij van virussen, infecties, virale en/of bacteriële aandoeningen. Ook mag er in het verleden geen kanker vastgesteld zijn. Wanneer het gedoneerde bot goedgekeurd is wordt het in bewaring gehouden in de botbank.

Via een samenwerkingsovereenkomst met de bank voor femurkoppen van AZ Groeninge is O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem een prelevatiesite en depot van de bank voor femurkoppen van AZ Groeninge. Dit alles staat onder strenge controle van het Federaal agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten.

 

Intermediaire structuur voor menselijk lichaamsmateriaal

Via een samenwerkingsovereenkomst met UZ Gent heeft het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem een erkenning als intermediaire structuur voor capacitatie van mannelijke gameten.

Toon meer

Intra-uteriene inseminatie (IUI) is één van de mogelijke behandelingsmethoden bij vruchtbaarheidsproblemen. IUI gebeurt op de consultatie gynaecologie en kan zowel bij een natuurlijke cyclus als bij een medicamenteus gestimuleerde cyclus  uitgevoerd worden. De optimale timing van inseminatie van het gecapaciteerde sperma is hierbij zeer belangrijk. Er is een nauwe samenwerking met het labo klinische biologie. Daar wordt de spermacapacitatie volgens de strengste eisen uitgevoerd. Dit staat onder strenge controle van het Federaal agentschap voor geneesmiddelen en gezondheidsproducten.