Dwangmaatregelen

phone

Onder dwangmaatregelen zijn er 3 grote thema's: fixatie, isolatie en dwangmedicatie. Hier vind je meer informatie over onze visie en beleid inzake deze ethische aspecten van zorg.

Fixatie

Met fixatie bedoelen we het beperken van de bewegingsvrijheid van een patiënt door bv. het gebruik van pols- en enkelbanden, het gebruik van bedhekken, enz... Fixatie is onprettig voor de patiënt. In het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem willen we het zoveel mogelijk vermijden. Fixatie wordt slechts uitzonderlijk toegepast, enkel en alleen wanneer andere mogelijke alternatieven gefaald hebben.  We zien fixatie als preventiemaatregel ten aanzien van onaanvaardbare risico' s voor de veiligheid van de patiënt en/of de omgeving.  

Toon meer

Fixatie is geen efficiënt middel ter preventie van vallen en zal bijgevolg niet aangewend worden enkel en alleen om vallen te vermijden.

Tijdens een periode van fixatie is er verhoogd toezicht door de verpleegkundigen. De vrijheidsbeperkende maatregelen zijn steeds van zo kort mogelijke duur, waarbij het comfort van de patiënt steeds wordt nagestreefd.

Wanneer fixatie gebruikt wordt, zullen we patiënt en/of familie informeren. De procedure voorziet dat de verpleegkundige aan de patiënt of zijn vertegenwoordiger uitleg geeft over

  • waarom de fixatie noodzakelijk is;
  • wat de verschillende keuzemogelijkheden zijn
  • wat de gevolgen ervan zijn.

De patiënt of zijn vertegenwoordiger moet hiervoor de toestemming geven. De wilsbekwame patiënt kan op elk ogenblik zijn toestemming intrekken.
In urgente situaties is er geen tijd om toestemming te vragen en kan de verpleegkundige zelfstandig beslissen om over te gaan tot fixatie. De verpleegkundige moet daarna wel zo snel mogelijk de arts én de familie informeren.
De noodzaak tot fixatie wordt dagelijks multidisciplinair beoordeeld en indien nodig bijgestuurd naar afspraken toe en de te ondernemen acties.

Heb je vragen hieromtrent, stel ze dan gerust aan de behandelende arts en/of een verpleegkundige.

Isolatie

Isolatie van een patiënt wordt overwogen in twee verschillende situaties.

Toon meer

Enerzijds kan het gaan om het afzonderen van een patiënt in een isoleercel of een time-out ruimte: een specifiek daartoe beveiligde ruimte die een voortdurende observatie mogelijk maakt. In het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem zien we dit als een noodmaatregel die enkel in uitzonderlijke situaties gebruikt wordt op spoed en op de PAAZ-dienst (psychiatrische verblijfsafdeling).
De essentie van de genomen maatregelen is het voortdurende toezicht. In die zin is “isolatie” een slechte benaming. Bedoeling is immers om de patiënt midden tussen het verpleegkundig team te plaatsen in veilige omstandigheden, zodat hij de klok rond kan geobserveerd worden. De duur van de afzondering wordt zo kort mogelijk gehouden, op basis van multidisciplinair overleg.
Indien je als patiënt of familielid hierover vragen heeft, aarzel dan niet de behandelende arts of een verpleegkundige aan te spreken.

Anderzijds kan isolatie ook betekenen dat we voorzorgen nemen bij een patiënt die besmet is, om de patiënt zelf, de medepatiënten en bezoekers te beschermen.
Zo kan een besmette patiënt die op een tweepersoonskamer verblijft, overgebracht worden naar een eenpersoonskamer. Soms delen personen met eenzelfde kiem een kamer omdat dezelfde isolatiemaatregelen van toepassing zijn. Vervoer naar andere diensten wordt beperkt tot het strikt noodzakelijke. 
De procedure voorziet dat patiënt en familie of bezoekers duidelijke informatie krijgen over de voorzorgsmaatregelen die zij zelf dienen te nemen en die het personeel neemt.
Spreek je arts of verpleegkundige zeker aan indien je hierover vragen hebt.

Dwangmedicatie

Met dwangmedicatie bedoelen we het toedienen van medicatie (vb. kalmeermiddelen) tegen de zin van de patiënt. Dit gebeurt slechts in zeer uitzonderlijke situaties, op aangeven van de behandelende arts, als de patiënt een gevaar stelt voor zichzelf of voor derden. Tijdens het toedienen van sederende medicatie is er verhoogd toezicht door de verpleegkundigen.

Heb je vragen hieromtrent, stel ze dan gerust aan de behandelende arts en/of een verpleegkundige.